Column: just a swipe away

swipeway

Ik lijk mijn nieuwe lover redelijk onder de duim te hebben, zowel letterlijk als figuurlijk! Hij zond me op Happn een hartvormig icoontje toe en sindsdien behoort hij tot mijn matches. Toch weer een stukje bevestiging, altijd welkom! Dat hartvormige icoontje staat ongeveer gelijk aan een like en dat bezorgt mij toch weer even voor een gelukzalig gevoel.

Via apps en fitbits track ik mijn sportprestaties en houd ik in tijden van rantsoen (ter compensatie van het weekend) mijn voeding bij. Stiekem hoop ik hier enige waardering voor te krijgen, ik bedoel: kijk mij hard zwoegen! Dus, knal ik mijn effort af en toe op de sociale netwerken. Mijn leven ziet er op het digitale scherm, perfect uit. Ik doe namelijk mee aan de #fitfam en #balanceiskey, allemaal hippe social trends. Wat levert mij dit me daadwerkelijk op?

Op mijn Fitnesspal-account laat vandaag ik ‘per ongeluk’ een portie junkfood achterwege. Oeps. Volgens deze data heb ik wel een perfecte dag qua voeding, mooi! Gevoelsmatig was dit ook zo, die pizza met vier kazen smaakte me érg goed. 

Bij het zomer rantsoen hoort ook: sport. Als hardloopfanaat deel ik nog wel eens wat data met mijn volgers. Op Strava ga ik helemaal los na een rondje door de stad en deel ik een post met een keurige eindtijd. Afijn, de stukken waar ik slenterde met een steek in mijn zij, sla ik voor het gemak even over in de virtuele route. Wat doet het ertoe, niet waar? Dan rest er vervolgens wel de vraag: hoeveel kudos ga ik hiervoor krijgen? Na zo’n bevalling en een goede dosis spierpijn, hoop ik toch wel dat het wat loont!

Verder voelde ik me the other day niet opperbest, wat verkouden, een hese stem, een beetje down. We hebben dat allemaal wel eens. Die avond had ik wel een feestje. Ik besloot mijn stukadoorgereedschap erbij te pakken (lees make-up), hees mijzelf in de steigers en produceerde een fraai kiekje. Met een lollige caption slingerde ik het op Instagram #bestpartyever!!

En, harken die likes. The show must go on. 

Et voilà, met al die positieve geluiden die om mijn oren vlogen, voelde ik me al snel weer uitstekend. 

Toch krab ik mijzelf bij bovenstaande situaties wel flink achter de oren. Heb ik die likes, shares, claps of hartvormige icoontjes echt nodig van anderen? Een droomleven is niet maakbaar door prestaties digitaal bij te houden en te sharen. Een intentie zetten om vanuit creativiteit te delen en niet om enige vorm van kudos te krijgen, helpt mij hierbij. Daarbij geef ik mijzelf tegenwoordig de bevestiging dat ik, en mijn content, nu al de shit zijn. Een dikke pluim voor mij! Ik hoop dat je dit jezelf ook gunt, zonder op een zoektocht te gaan naar schijnwaardering. 

Swipe-gerelateerde stories

Deze column schreef ik voor de tweede editie van GRAMMIE, van The Social Good Girl. Een boek boordevol andere swipe-gerelateerde stories en wat voor effect Instagram op ons kan hebben. Overigens ben ik ook benieuwd hoe jullie hiernaar kijken. Lijkt alles ook just a swipe away of geloof jij toch meer in de schoonheid van het offline bestaan? Wil je meer lezen over hoe een online omgeving ons kan beïnvloeden? Onlangs schreef ik ook een stuk over zakelijke profilering, met veel kantoortermen en voorbeelden van gepoch. Maar, ik schoot óók wat in over het sharen van fuck-ups en waarom dit ons verbindt. Lees ‘m hier.

Geef een reactie